حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، وَخَالِدٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا أَلاَ تَسْتَنْصِرْ لَنَا أَلاَ تَدْعُو اللَّهَ لَنَا فَجَلَسَ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ فَقَالَ " قَدْ كَانَ مَنْ قَبْلَكُمْ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ فَيُحْفَرُ لَهُ فِي الأَرْضِ ثُمَّ يُؤْتَى بِالْمِنْشَارِ فَيُجْعَلُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُجْعَلُ فِرْقَتَيْنِ مَا يَصْرِفُهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَيُمْشَطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ عَظْمِهِ مِنْ لَحْمٍ وَعَصَبٍ مَا يَصْرِفُهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ وَاللَّهِ لَيُتِمَّنَّ اللَّهُ هَذَا الأَمْرَ حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مَا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَحَضْرَمَوْتَ مَا يَخَافُ إِلاَّ اللَّهَ تَعَالَى وَالذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ وَلَكِنَّكُمْ تَعْجَلُونَ " .
Бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Ҳушайм ва Холид Исмоилдан, у Қайс ибн Абу Ҳозимдан, у Хаббобдан хабар берди. У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келдик. У Каъба соясида бир бурдани (ёпинчиқни) ёстиқ қилиб ётган эдилар. Биз унга шикоят қилиб: ‹Биз учун нусрат (ёрдам) сўрамайсизми? Биз учун Аллаҳга дуо қилмайсизми?› дедик. У юзи қизариб ўтирди ва: «Сиздан олдингилардан бирон киши олиниб, унинг учун ерда чуқур қазилар, сўнг арра келтирилиб бошига қўйилиб, икки бўлакка бўлиб ташланар эди, бироқ бу уни динидан қайтармасди. Темир тароқлар билан унинг суягидан паст томонидаги гўшти ва пайлари таралар эди, бироқ бу уни динидан қайтармасди. Валлаҳи, Аллаҳ албатта бу ишни (Исломни) шу даражада тўлиқ қиладики, отлиқ киши Санъо билан Ҳазрамавт орасида Аллаҳ таолодан ва қўйига (хавф солувчи) бўридан бошқа ҳеч нарсадан қўрқмасдан юради. Лекин сизлар шошяпсизлар» дедилар.