حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا بَعَثَ أَهْلُ مَكَّةَ فِي فِدَاءِ أَسْرَاهُمْ بَعَثَتْ زَيْنَبُ فِي فِدَاءِ أَبِي الْعَاصِ بِمَالٍ وَبَعَثَتْ فِيهِ بِقِلاَدَةٍ لَهَا كَانَتْ عِنْدَ خَدِيجَةَ أَدْخَلَتْهَا بِهَا عَلَى أَبِي الْعَاصِ . قَالَتْ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَقَّ لَهَا رِقَّةً شَدِيدَةً وَقَالَ " إِنْ رَأَيْتُمْ أَنْ تُطْلِقُوا لَهَا أَسِيرَهَا وَتَرُدُّوا عَلَيْهَا الَّذِي لَهَا " . فَقَالُوا نَعَمْ . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ عَلَيْهِ أَوْ وَعَدَهُ أَنْ يُخَلِّيَ سَبِيلَ زَيْنَبَ إِلَيْهِ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ وَرَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ " كُونَا بِبَطْنِ يَأْجِجَ حَتَّى تَمُرَّ بِكُمَا زَيْنَبُ فَتَصْحَبَاهَا حَتَّى تَأْتِيَا بِهَا " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Яҳё ибн Аббоддан, у отаси Аббод ибн Абдуллаҳ ибнуз-Зубайрдан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Макка аҳли асирларининг фидясини юборганларида, Зайнаб Абул-Оснинг фидясига мол юборди ва у билан бирга бир мунчоқ (маржон) юбордики, у Хадижага тегишли эди ва Хадижа уни Абул-Осга узатганида (қизи билан) берган эди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни кўрганида, унга қаттиқ раҳми келди ва: «Агар мақул кўрсангиз, унга асирини қўйиб юбориб, унга тегишли нарсани қайтариб берсангиз» деди. Улар: «Ҳа» дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан (Абул-Осдан) Зайнабни ўз ҳузурига (Мадинага) қўйиб юборишни аҳд олган ёки ваъда олган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Зайд ибн Ҳориса ва ансорлардан бир кишини юборди ва: «Иккалангиз Яъжиж водийсида бўлинглар, то Зайнаб олдингиздан ўтгунча, сўнг унга ҳамроҳ бўлиб уни олиб келинглар» деди.