حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ سُهَيْلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي زَائِدَةَ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ غُلاَمًا، لاِبْنِ عُمَرَ أَبَقَ إِلَى الْعَدُوِّ فَظَهَرَ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ فَرَدَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى ابْنِ عُمَرَ وَلَمْ يُقْسَمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ غَيْرُهُ رَدَّهُ عَلَيْهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ .
Бизга Солиҳ ибн Суҳайл ривоят қилди, бизга Яҳё — яъни ибн Абу Зоида — Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Ибн Умарнинг бир ғуломи (қули) душман томонга қочиб кетди. Сўнг мусулмонлар уларнинг устидан ғолиб бўлди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни Ибн Умарга қайтарди ва (ўлжа сифатида) тақсим қилмади. Абу Довуд деди: Бошқаси айтди: уни унга Холид ибнул-Валид қайтарди.