حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، خَرَجْنَا مَعَ أَبِي بَكْرٍ وَأَمَّرَهُ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَغَزَوْنَا فَزَارَةَ فَشَنَنَّا الْغَارَةَ ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى عُنُقٍ مِنَ النَّاسِ فِيهِ الذُّرِّيَّةُ وَالنِّسَاءُ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَقَامُوا فَجِئْتُ بِهِمْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فِيهِمُ امْرَأَةٌ مِنْ فَزَارَةَ وَعَلَيْهَا قِشْعٌ مِنْ أَدَمٍ مَعَهَا بِنْتٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " يَا سَلَمَةُ هَبْ لِيَ الْمَرْأَةَ " . فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا . فَسَكَتَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنَ الْغَدِ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي السُّوقِ فَقَالَ " يَا سَلَمَةُ هَبْ لِيَ الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا وَهِيَ لَكَ . فَبَعَثَ بِهَا إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ وَفِي أَيْدِيهِمْ أَسْرَى فَفَادَاهُمْ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, деди: бизга Ҳошим ибнул-Қосим ривоят қилди, деди: бизга Икрима ривоят қилди, деди: менга Иёс ибн Салама ривоят қилди, деди: менга отам ривоят қилди, у деди: Биз Абу Бакр билан чиқдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни бизга амир қилган эди. Биз Фазора (қабиласи)га ғазот қилдик ва ҳужум ёйдик (ҳар томондан бостирдик). Сўнг мен одамлардан бир тўда(га) қарадим, уларнинг ичида бола-чақа ва аёллар бор эди. Мен бир ўқ отдим, у улар билан тоғ орасига тушди. Шунда улар тўхтади ва мен уларни Абу Бакрга олиб келдим. Уларнинг ичида Фазорадан бир аёл бор эди, устида теридан кийим бор эди, у билан бирга арабларнинг энг гўзалларидан бўлган қизи бор эди. Абу Бакр менга унинг қизини нафл (қўшимча улуш) қилиб берди. Мен Мадинага келдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга дуч келди ва менга: «Эй Салама, у аёлни менга ҳадя қил» деди. Мен: «Валлаҳи, у мени ҳайратда қолдирган эди ва мен унга ҳали кийимини очмаган эдим» дедим. У жим турди, ҳатто эртаси кун бўлганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бозорда менга дуч келди ва: «Эй Салама, у аёлни менга ҳадя қил, отанг Аллаҳ учун бўлсин (қасам)» деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, валлаҳи мен унга кийимини очмаганман, у сизники» дедим. У уни Макка аҳлига юборди, уларнинг қўлида (мусулмон) асирлар бор эди, шунда у ўша аёл билан уларни фидя қилиб (асирларни) қутқариб олди.