حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ خَرَجَ عِبْدَانٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ - قَبْلَ الصُّلْحِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ مَوَالِيهِمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ وَاللَّهِ مَا خَرَجُوا إِلَيْكَ رَغْبَةً فِي دِينِكَ وَإِنَّمَا خَرَجُوا هَرَبًا مِنَ الرِّقِّ فَقَالَ نَاسٌ صَدَقُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ رُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ . فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " مَا أُرَاكُمْ تَنْتَهُونَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ حَتَّى يَبْعَثَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ مَنْ يَضْرِبُ رِقَابَكُمْ عَلَى هَذَا " . وَأَبَى أَنْ يَرُدَّهُمْ وَقَالَ " هُمْ عُتَقَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Абдулазиз ибн Яҳё ал-Ҳарроний ривоят қилди, менга Муҳаммад — яъни ибн Салама — Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Абон ибн Солиҳдан, у Мансур ибнул-Муътамирдан, у Рибъий ибн Ҳирошдан, у Алий ибн Абу Толибдан ривоят қилди, у деди: Баъзи қуллар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига — яъни Ҳудайбия куни — сулҳдан олдин чиқиб келдилар. Шунда уларнинг хўжайинлари унга ёздилар ва: «Эй Муҳаммад, валлаҳи улар сенга динингга рағбат қилиб чиқган эмаслар, балки фақат қулликдан қочиб чиқдилар» дедилар. Баъзи одамлар: «Рост айтишди, эй Расулуллаҳ, уларни уларга қайтар» дедилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазабланди ва: «Сизларни тўхтайдиганга ўхшамайсизлар, эй Қурайш жамоаси, то Аллаҳ сизлар устига шунинг учун бўйинларингизни урадиган кишини юбормагунча» деди. Ва уларни қайтаришдан бош тортди ва: «Улар Аллаҳ азза ва жалланинг озод қилганларидир» деди.