حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىِّ ابْنَ سَلُولَ، يَقُولُ لأَصْحَابِهِ : ( لا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا ) و (لئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ ) فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ ذَلِكَ عَمِّي لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثْتُهُ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا فَكَذَّبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَدَّقَهُ فَأَصَابَنِي شَيْءٌ لَمْ يُصِبْنِي قَطُّ مِثْلُهُ فَجَلَسْتُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ عَمِّي مَا أَرَدْتَ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَقَتَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى : ( إذا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ ) فَبَعَثَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهَا ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Зайд ибн Арқамдан (ривоят қилдики), у деди: мен амаким билан эдим, шунда мен Абдуллаҳ ибн Убай ибн Салулни саҳобаларига: «Расулуллаҳ ҳузуридагиларга, улар тарқалиб кетгунларича, (ҳеч нарса) сарфламанглар,» ва: «Агар Мадинага қайтсак, албатта азиз (кучли) бўлган (киши) хор (заиф) бўлганни ундан чиқариб юборур,» (Мунофиқун сураси, 7-8) деб айтаётганини эшитдим. Мен буни амакимга зикр қилдим, амаким эса буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени чақирдилар, мен унга (буни) гапириб бердим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абдуллаҳ ибн Убай ва саҳобаларига одам юбордилар, улар эса буни айтмаганларига қасам ичдилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени ёлғончи қилиб, уни ростгўй деб билдилар. Шунда менга ҳеч қачон шунга ўхшаш (ғам) етмаган нарса етди ва уйда ўтириб қолдим. Амаким: «Сен фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сени ёлғончи қилишини ва сендан ғазабланишини истадинг (холос),» деди. Шунда Аллаҳ таоло: «Мунофиқлар сенинг олдингга келганларида...» (Мунофиқун сураси, 1) (оятини) нозил қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга (одам) юбориб, уни ўқиб бердилар, сўнг: «Албатта Аллаҳ сени ростгўй (қилиб) тасдиқлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.