حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدٌ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَدِمْنَا فَوَافَقْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ افْتَتَحَ خَيْبَرَ فَأَسْهَمَ لَنَا أَوْ قَالَ فَأَعْطَانَا مِنْهَا وَمَا قَسَمَ لأَحَدٍ غَابَ عَنْ فَتْحِ خَيْبَرَ مِنْهَا شَيْئًا إِلاَّ لِمَنْ شَهِدَ مَعَهُ إِلاَّ أَصْحَابَ سَفِينَتِنَا جَعْفَرٌ وَأَصْحَابُهُ فَأَسْهَمَ لَهُمْ مَعَهُمْ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, деди: Бизга Абу Усома ривоят қилди, бизга Бурайд Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди, у деди: Биз келдик ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбарни фатҳ қилган пайтларига тўғри келдик. У зот бизга ҳам улуш ажратдилар — ёки: бизга ундан бердилар — деди. У зот Хайбар фатҳида ҳозир бўлмаган ҳеч кимга ундан бирор нарса ажратмадилар, фақат у билан бирга ҳозир бўлганларга ажратдилар — бизнинг кемамиз шериклари Жаъфар ва унинг шерикларидан бошқа, уларга ҳам бошқалар билан бирга улуш ажратдилар.