حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عِيَاضُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّهَا أَجَارَتْ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ " قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ وَأَمَّنَّا مَنْ أَمَّنْتِ " .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилиб деди: Менга Иёз ибн Абдуллаҳ хабар берди, у Маҳрама ибн Сулаймондан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб деди: Менга Умм Ҳониъ бинти Абу Толиб ривоят қилдики, у Фатҳ куни мушриклардан бир кишига омонлик берган эди. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, буни эслатди. У: «Сен омонлик берганга биз ҳам омонлик бердик ва сен амон берганга биз ҳам амон бердик» дедилар.