حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ، أَنَّهَا أَمَرَتْ أَسْمَاءَ - أَوْ أَسْمَاءُ حَدَّثَتْنِي أَنَّهَا، أَمَرَتْهَا فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ - أَنْ تَسْأَلَ، رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَقْعُدَ الأَيَّامَ الَّتِي كَانَتْ تَقْعُدُ ثُمَّ تَغْتَسِلُ .1 قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ قَتَادَةُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ اسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَدَعَ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلَ وَتُصَلِّيَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَسْمَعْ قَتَادَةُ مِنْ عُرْوَةَ شَيْئًا .2 وَزَادَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَسَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَدَعَ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا وَهَمٌ مِنَ ابْنِ عُيَيْنَةَ لَيْسَ هَذَا فِي حَدِيثِ الْحُفَّاظِ عَنِ الزُّهْرِيِّ إِلاَّ مَا ذَكَرَ سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ وَقَدْ رَوَى الْحُمَيْدِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ " تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا " .1 وَرَوَتْ قَمِيرُ بِنْتُ عَمْرٍو زَوْجُ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ الْمُسْتَحَاضَةُ تَتْرُكُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ .3 وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهَا أَنْ تَتْرُكَ الصَّلاَةَ قَدْرَ أَقْرَائِهَا .2 وَرَوَى أَبُو بِشْرٍ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي وَحْشِيَّةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ اسْتُحِيضَتْ فَذَكَرَ مِثْلَهُ وَرَوَى شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " الْمُسْتَحَاضَةُ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي " .1 وَرَوَى الْعَلاَءُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ أَنَّ سَوْدَةَ اسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا مَضَتْ أَيَّامُهَا اغْتَسَلَتْ وَصَلَّتْ .1 وَرَوَى سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ " الْمُسْتَحَاضَةُ تَجْلِسُ أَيَّامَ قُرْئِهَا " .1 وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَمَّارٌ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ وَطَلْقُ بْنُ حَبِيبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ 1 وَكَذَلِكَ رَوَاهُ مَعْقِلٌ الْخَثْعَمِيُّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ 4 وَكَذَلِكَ رَوَى الشَّعْبِيُّ عَنْ قَمِيرَ امْرَأَةِ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ رضى الله عنها . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ قَوْلُ الْحَسَنِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءٍ وَمَكْحُولٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَسَالِمٍ وَالْقَاسِمِ إِنَّ الْمُسْتَحَاضَةَ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَسْمَعْ قَتَادَةُ مِنْ عُرْوَةَ شَيْئًا .
Бизга Юсуф ибн Мусо ривоят қилди, бизга Жарир Суҳайлдан — яъни ибн Абу Солиҳдан — у Зуҳрийдан, у Урва ибну Зубайрдан ривоят қилди. Менга Фотима бинти Абу Ҳубайш ривоят қилдики, у Асмога буюрди — ёки Асмо менга ривоят қилдики, унга Фотима бинти Абу Ҳубайш буюрди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрашни. Бас, у унга одатда ўтириб турадиган кунларча ўтиришни, сўнг ғусл қилишни буюрди. Абу Довуд айтди: Буни Қатода Урва ибну Зубайрдан, у Зайнаб бинти Умм Саламадан ривоят қилдики, Умм Ҳабиба бинти Жаҳшга истиҳаза юз берди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ҳайз кунларида намозни тарк қилиб, сўнг ғусл қилиб намоз ўқишни буюрди. Абу Довуд айтди: Қатода Урвадан ҳеч нарса эшитмаган. Ибн Уяйна Зуҳрий ҳадисида, Амрадан, у Оишадан зиёда қилдики, Умм Ҳабибага истиҳаза бўлар эди, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради, у эса унга ҳайз кунларида намозни тарк қилишни буюрди. Абу Довуд айтди: Бу Ибн Уяйнанинг ваҳмидир, бу Зуҳрийдан ривоят қилган ҳуффозларнинг ҳадисида йўқ, фақат Суҳайл ибн Абу Солиҳ зикр қилгани бундан мустасно. Ҳумайдий ҳам бу ҳадисни Ибн Уяйнадан ривоят қилиб, унда «ҳайз кунларида намозни тарк қилади» деган жумлани зикр қилмаган. Қамир бинти Амр — Масруқнинг хотини — Оишадан ривоят қилди: Мустаҳаза ҳайз кунларида намозни тарк қилади, сўнг ғусл қилади. Абдурраҳмон ибну Қосим отасидан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ҳайз миқдорича намозни тарк қилишни буюрди, деди. Абу Бишр Жаъфар ибн Абу Ваҳшийя Икримадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, Умм Ҳабиба бинти Жаҳшга истиҳаза бўлди — ва шу каби зикр қилди. Шарик Абул-Яқзондан, у Адий ибн Собитдан, у отасидан, у бобосидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Мустаҳаза ҳайз кунларида намозни тарк қилади, сўнг ғусл қилиб намоз ўқийди». Алў ибн Мусайяб Ҳакамдан, у Абу Жаъфардан ривоят қилдики, Савдага истиҳаза бўлди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: кунлари ўтганда ғусл қилиб намоз ўқишни буюрди. Саъид ибн Жубайр Али ва Ибн Аббосдан ривоят қилди: «Мустаҳаза ўз ҳайз кунларида ўтиради». Шунингдек буни Бану Ҳошимнинг озод қилган қули Аммор ҳамда Талқ ибн Ҳабиб Ибн Аббосдан ривоят қилди. Шунингдек буни Маъқил ал-Хасъамий Али розияллаҳу анҳудан ривоят қилди. Шунингдек Шаъбий Қамирдан — Масруқнинг аёлидан — у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. Абу Довуд айтди: Бу Ҳасан, Саъид ибн Мусайяб, Атў, Макҳул, Иброҳим, Солим ва Қосимнинг сўзидир: мустаҳаза ҳайз кунларида намозни тарк қилади. Абу Довуд айтди: Қатода Урвадан ҳеч нарса эшитмаган.