2822-ҳадисСунани Абу Довуд · Қурбонлик китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ عَبْدَ الْوَاحِدِ بْنَ زِيَادٍ، وَحَمَّادًا، حَدَّثَاهُمْ - الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، - عَنْ عَاصِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ، أَوْ صَفْوَانَ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ اصَّدْتُ أَرْنَبَيْنِ فَذَبَحْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهُمَا فَأَمَرَنِي بِأَكْلِهِمَا .
Бизга Мусаддад ривоят қилдики, Абдулвоҳид ибн Зиёд ва Ҳаммод уларга ривоят қилишди - мазмун бир хил - Осимдан, у Шаъбийдан, у Муҳаммад ибн Сафвон ёки Сафвон ибн Муҳаммаддан ривоят қилиб айтди: Мен иккита қуён овладим ва уларни оқ тош билан сўйдим, сўнгра улар ҳақида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим, у зот менга уларни ейишни буюрдилар.