حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ، عَنْ بُهَيَّةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ امْرَأَةً، تَسْأَلُ عَائِشَةَ عَنِ امْرَأَةٍ، فَسَدَ حَيْضُهَا وَأُهَرِيقَتْ دَمًا فَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ آمُرَهَا فَلْتَنْظُرْ قَدْرَ مَا كَانَتْ تَحِيضُ فِي كُلِّ شَهْرٍ وَحَيْضُهَا مُسْتَقِيمٌ فَلْتَعْتَدَّ بِقَدْرِ ذَلِكَ مِنَ الأَيَّامِ ثُمَّ لْتَدَعِ الصَّلاَةَ فِيهِنَّ أَوْ بِقَدْرِهِنَّ ثُمَّ لْتَغْتَسِلْ ثُمَّ لْتَسْتَثْفِرْ بِثَوْبٍ ثُمَّ لْتُصَلِّي .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абу Ақил Буҳайядан ривоят қилди, у айтди: Бир аёлнинг Оишадан ҳайзи бузилиб қонга тўлиб кетган аёл ҳақида сўраётганини эшитдим. Оиша айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга буюрдики, мен унга айтай: у ҳар ойда ҳайзи тўғри барқарор бўлган пайтда қанча ҳайз кўрганини ҳисобга олсин, сўнг ўша кунлар миқдорича ҳисоблаб, ўша кунларда ёки уларнинг миқдорича намозни тарк қилсин, кейин ғусл қилсин, сўнг бир мато билан ўзини боғлаб, сўнг намоз ўқисин.