حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ - وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ - وَالضَّيْفِ - ثُمَّ اتَّفَقُوا - لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ . زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаззал ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Ибн Авндан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: У: «Умар Хайбарда бир ерга эга бўлди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: ‹Мен бир ерга эга бўлдим, мен ҳеч қачон назаримда бундан қадрлироқ мол топмаганман. Уни нима қилишга буюрасиз?› деди. У: ‹Хоҳласанг, унинг аслини (мулклигича) ушлаб туриб, уни (ҳосилини) садақа қиласан›, дедилар. Бас, Умар уни — асли сотилмайдиган, ҳадя қилинмайдиган, мерос қилинмайдиган тарзда — камбағаллар, қариндошлар, қуллар (озод қилиш), Аллаҳ йўли ва йўловчилар учун садақа қилди. — (Рови) Бишрдан: ‹ва меҳмон› деб зиёда қилди — сўнг (ровилар) бир хил айтдилар: Уни бошқарган кишига ундан маъруф (одоб) билан ейишида ва бой бўлиб кетмаган ҳолда дўстига едиришида гуноҳ йўқ. Бишрдан зиёда қилди: (Рови) айтди: Муҳаммад: ‹мол тўпламаган ҳолда›, деди.