حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ قُرِئَ عَلَى مَالِكٍ وَأَنَا حَاضِرٌ، قَالَ مَالِكٌ عَرَضَ عَلَىَّ نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً تَعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلاَءَهَا لَنَا . فَذَكَرَتْ عَائِشَةُ ذَاكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكَ فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, деди: Моликка ўқиб берилди, мен ҳозир эдим, Молик деди: Менга Нофиъ Ибн Умардан ўқиб берди: Мўминлар онаси Оиша розияллаҳу анҳо бир чўрини сотиб олиб, уни озод қилмоқчи бўлди. Унинг эгалари: «Сенга уни валоси бизники бўлиши шарти билан сотамиз» дедилар. Оиша буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтди. У: «Бу сени тўсмасин, чунки вало озод қилган кишиники бўлади» деди.