حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِينَارًا مَا تَرَكْتُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمُؤْنَةِ عَامِلِي فَهُوَ صَدَقَةٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " مُؤْنَةِ عَامِلِي " . يَعْنِي أَكَرَةَ الأَرْضِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, Моликдан, у Абу Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Ворисларим мен қолдирган нарсадан бир динорни ҳам тақсимламасинлар; аёлларимнинг нафақаси ва хизматкоримнинг ҳаққидан кейин қолгани садақадир.» Абу Довуд деди: «хизматкоримнинг ҳаққи» — яъни ерда ишловчилар (деҳқонлар).