حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ ثُمَّ صَارَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, Абдулазиз ибн Суҳайбдан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Сафийя Диҳя ал-Калбийга тегди, сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ўтди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Асирлар ичида Сафийя бор эди. У (аввал) Даҳя Калбийга тегди, сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га тегди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбари билан девор ораси қўй ўтадиган масофача эди.
Уни қўй, чунки у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга саҳбат қилган
Ибн Умми Мактум Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун азон айтар эди — у кўр эди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг намозгоҳлари билан девор ораси қўй ўтадиганча (масофа) эди.
менга Зайд ибн Собит ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Ароёда рухсат бердилар.