حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، بِمَعْنَى إِسْنَادِ أَبِي تَوْبَةَ وَحَدِيثِهِ قَالَ عِنْدَ قَوْلِهِ " مَا يَقْضِي عَنِّي " . فَسَكَتَ عَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاغْتَمَزْتُهَا .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга Марвон ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Муовия Абу Тавбанинг исноди ва ҳадиси маъносида ривоят қилди. У зотнинг «мендан тўлайдиган нарса» деган сўзининг олдида шундай деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга сукут қилдилар, мен буни ғанимат (имконият) деб билдим.