حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَمُسَدَّدٌ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنِ الْعَوَّامِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّكْسَكِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ يَقُولُ " إِذَا كَانَ الْعَبْدُ يَعْمَلُ عَمَلاً صَالِحًا فَشَغَلَهُ عَنْهُ مَرَضٌ أَوْ سَفَرٌ كُتِبَ لَهُ كَصَالِحِ مَا كَانَ يَعْمَلُ وَهُوَ صَحِيحٌ مُقِيمٌ " .
Бизга Муҳаммад ибн Ийсо ва Мусаддад — маъноси (бир хил) — ривоят қилиб дедилар: Бизга Ҳушайм Аввом ибн Ҳавшабдан, у Иброҳим ибн Абдурраҳмон ас-Саксакийдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир-икки мартадан ортиқ шундай деганларини эшитдим: «Банда яхши амал қилиб турганида, уни ундан касаллик ёки сафар тўсиб қўйса, унга соғ ва муқим бўлиб қилиб турган яхши амаллари (худди қилиб тургандек) ёзилаверади.»