حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ عَلِيٍّ، عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْيَمَنِ قَاضِيًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُرْسِلُنِي وَأَنَا حَدِيثُ السِّنِّ وَلاَ عِلْمَ لِي بِالْقَضَاءِ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ سَيَهْدِي قَلْبَكَ وَيُثَبِّتُ لِسَانَكَ فَإِذَا جَلَسَ بَيْنَ يَدَيْكَ الْخَصْمَانِ فَلاَ تَقْضِيَنَّ حَتَّى تَسْمَعَ مِنَ الآخَرِ كَمَا سَمِعْتَ مِنَ الأَوَّلِ فَإِنَّهُ أَحْرَى أَنْ يَتَبَيَّنَ لَكَ الْقَضَاءُ " . قَالَ فَمَا زِلْتُ قَاضِيًا أَوْ مَا شَكَكْتُ فِي قَضَاءٍ بَعْدُ .
Бизга Амр ибн Авн, деди: Бизга Шарик Симокдан, у Ҳанашдан, у Али алайҳис-саломдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени Яманга қози қилиб жўнатдилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, мени жўнатаяпсиз, ҳолбуки мен ёшман ва менда қаза (ҳукм чиқариш) ҳақида илм йўқ», дедим. У: «Албатта, Аллаҳ сенинг қалбингни ҳидоятга солади ва тилингни собит қилади. Икки даъвогар сенинг олдингда ўтирса, биринчисидан эшитганингдек иккинчисидан ҳам эшитмагунингча асло ҳукм қилма. Чунки бу сенга ҳукмнинг равшан бўлишига лойиқроқдир», дедилар. (Али) деди: Мен шундан кейин қози бўлиб қолдим — ёки ҳукмда шубҳа қилмадим.