حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ عَلَىَّ سُورَةَ النِّسَاءِ " . قَالَ قُلْتُ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ " إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي " . قَالَ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا انْتَهَيْتُ إِلَى قَوْلِهِ { فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ } الآيَةَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا عَيْنَاهُ تَهْمِلاَنِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ҳафс ибн Ғиёс ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Убайдадан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Менга Нисо сурасини ўқиб бер», дедилар. У айтди: мен дедим: «Сенга ўқиб берайми, ҳолбуки у сенга нозил қилинган-ку?» У: «Албатта, мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни яхши кўраман», дедилар. У айтди: мен у кишига ўқиб бердим, то ‹Ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтирсак, қандай бўлар экан?› деган оятга етганимда бошимни кўтардим, шунда у кишининг икки кўзлари ёш тўкаётган эди.