Сунани Абу Довуд — 3745-ҳадис

Таомлар китоби · Валима неча кун бўлади

3745-ҳадисСунани Абу Довуд · Таомлар китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ الثَّقَفِيِّ، عَنْ رَجُلٍ، أَعْوَرَ مِنْ ثَقِيفٍ كَانَ يُقَالُ لَهُ مَعْرُوفًا - أَىْ يُثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا إِنْ لَمْ يَكُنِ اسْمُهُ زُهَيْرُ بْنُ عُثْمَانَ فَلاَ أَدْرِي مَا اسْمُهُ - أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْوَلِيمَةُ أَوَّلُ يَوْمٍ حَقٌّ وَالثَّانِي مَعْرُوفٌ وَالْيَوْمُ الثَّالِثُ سُمْعَةٌ وَرِيَاءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنِي رَجُلٌ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ دُعِيَ أَوَّلَ يَوْمٍ فَأَجَابَ وَدُعِيَ الْيَوْمَ الثَّانِي فَأَجَابَ وَدُعِيَ الْيَوْمَ الثَّالِثَ فَلَمْ يُجِبْ وَقَالَ أَهْلُ سُمْعَةٍ وَرِيَاءٍ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Аффон ибн Муслим ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода ал-Ҳасандан, у Абдуллаҳ ибн Усмон ас-Сақафийдан, у Сақиф (қабиласи)дан бўлган бир ғирров кишидан — унга нисбатан яхшилик айтилар (мақталар) эди, агар унинг исми Зуҳайр ибн Усмон бўлмаса, исмини билмайман — ривоят қилди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Валима биринчи куни ҳақдир, иккинчиси яхшилик (маъруф)дир, учинчи кун эса кўз-кўз қилиш ва риёдир› дедилар.» Қатода айтди: Менга бир киши ривоят қилдики, Саид ибн ал-Мусайяб биринчи куни чақирилди ва келди, иккинчи куни чақирилди ва келди, учинчи куни чақирилди-ю, келмади ва: «(Булар) кўз-кўз қилувчи ва риёкорлардир» деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 3749-ҳадисТаомлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Меҳмондўстлик уч кундир, ундан бошқаси эса садақадир› дедилар.

Сунани Насоий, 2415-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар ойдан уч кун рўза тутардилар: ойнинг биринчи душанбаси, сўнг пайшанба, сўнг ундан кейинги пайшанба.

Сунани Термизий, 1097-ҳадисНикоҳ китоби

Биринчи кун таоми ҳақдир, иккинчи кун таоми суннатдир, учинчи кун таоми эса (кўз-қулоққа) эшиттиришдир. Ким ( амалини) эшиттирса, Аллаҳ уни (халққа) эшиттириб қўяди,

Сунани Насоий, 2419-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уч кун рўза тутишга буюрардилар: биринчи пайшанба, душанба ва душанба.

Сунани Насоий, 2430-ҳадисРўза китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ана шу оқ уч кунни (рўза тутишга) буюрар ва: «Улар ойнинг рўзасидир (ой давомидаги рўзага тенг),» дер эдилар.

Сунани Абу Довуд, 1334-ҳадисНафл намозлар

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тунда ўн ракаат намоз ўқир ва бир сажда (ракаат) билан витр қилар, ҳамда фажрнинг икки ракаатини ўқир эди. Бас, бу ўн уч ракаат бўларди.