حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، وَالرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو تَوْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ قَابُوسَ، عَنْ لُبَابَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، قَالَتْ كَانَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ - رضى الله عنه - فِي حِجْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَالَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ الْبَسْ ثَوْبًا وَأَعْطِنِي إِزَارَكَ حَتَّى أَغْسِلَهُ قَالَ " إِنَّمَا يُغْسَلُ مِنْ بَوْلِ الأُنْثَى وَيُنْضَحُ مِنْ بَوْلِ الذَّكَرِ " .
Бизга Мусаддад ибн Мусарҳад ва ар-Рабиъ ибн Нофиъ Абу Тавба — маъно (бир) — ривоят қилди. Иккаласи деди: бизга Абул Аҳвас Симокдан, у Қобусдан, у Лубаба бинт ал-Ҳорисдан ривоят қилди. У айтди: «ал-Ҳусайн ибн Алий розияллаҳу анҳу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўйнида эди, у унинг устига сийдик чиқарди. Мен дедим: ‹Кийим кийиб олинг, изорингизни менга беринг, мен уни ювай.› У деди: «Фақат қиз боланинг сийдиги ювилади, ўғил боланинг сийдиги эса пуркалади (сув сепилади).»»