4208-ҳадисСунани Абу Довуд · Соч тараш китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَبِي فَقَالَ لِرَجُلٍ أَوْ لأَبِيهِ " مَنْ هَذَا " . قَالَ ابْنِي . قَالَ " لاَ تَجْنِي عَلَيْهِ " . وَكَانَ قَدْ لَطَخَ لِحْيَتَهُ بِالْحِنَّاءِ .
Бизга ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, Иёд ибн Лақитдан, у Абу Римсадан, у деди: Мен ва отам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келдик. У зот бир кишига ёки унинг отасига: «Бу ким?» дедилар. У: «Ўғлим» деди. У зот: «Унга (гуноҳини) юкламагин» дедилар. Ва у (отаси) соқолини ҳино билан бўяган эди.