حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ أَسِيدِ بْنِ أَبِي أَسِيدٍ الْبَرَّادِ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُحَلِّقَ حَبِيبَهُ حَلْقَةً مِنْ نَارٍ فَلْيُحَلِّقْهُ حَلْقَةً مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُطَوِّقَ حَبِيبَهُ طَوْقًا مِنْ نَارٍ فَلْيُطَوِّقْهُ طَوْقًا مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُسَوِّرَ حَبِيبَهُ سِوَارًا مِنْ نَارٍ فَلْيُسَوِّرْهُ سِوَارًا مِنْ ذَهَبٍ وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِالْفِضَّةِ فَالْعَبُوا بِهَا " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ибн Муҳаммад — ривоят қилди, Асид ибн Абу Асид ал-Барроддан, у Нофе ибн Айёшдан, у Абу Ҳурайрадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким севимлисига ўтдан бир ҳалқа тақишни севса, унга олтиндан ҳалқа тасқин; ким севимлисига ўтдан бир бўйинтумор тақишни севса, унга олтиндан бўйинтумор тасқин; ким севимлисига ўтдан бир билакузук тақишни севса, унга олтиндан билакузук тасқин. Лекин сизларга кумуш лозим, у билан ўйнанглар» дедилар.