حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ал-Марвазий ривоят қилди, бизга Али ибн ал-Ҳусайн ибн Воқид ривоят қилди, у отасидан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Абдуллаҳ ибн Саъд ибн Абу Сарҳ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга (ваҳий) ёзиб турарди. Сўнг шайтон уни адаштирди ва у кофирларга қўшилиб кетди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Фатҳ (Макка фатҳи) куни унинг ўлдирилишини буюрдилар. Усмон ибн Аффон унга паноҳ сўради ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга паноҳ бердилар.