حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ، عَنِ الْقَاسِمِ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَلَمْ يَنْزِلْ حَتَّى ضُرِبَ عُنُقُهُ وَمَا اسْتَتَابَهُ .
Бизга Ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга ал-Масъудий ривоят қилди, у ал-Қосимдан ушбу қиссани (ривоят қилди). У айтди: У токи боши узилмагунча тушмади ва уни тавбага чақирмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Юқоридаги равий) ал-Аъмаш(дан) шу иснод билан шу мислини (ривоят қилди) ва "уни тўкиб ташласин" демади.
Зуҳрийдан, у Алий ибн Ҳусайндан — шу қиссани — ривоят қилди. У деди: Ва унга хизматкор бермади.
у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга бўлган саҳобалари Жамрага тош отмагунларича (Байтни) тавоф қилмадилар.
ки, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни намозининг тоқ ракъатида ўтириб ростланмагунча турмаганлигини кўрди.
ки), унга ал-Қосимдан, у Оишадан (хабар) етишганки, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Маъсиятда (гуноҳ ишда) назр йўқ,» дедилар.
У зот масжидда ўқлар билан ўтиб юрган бир кишига, уларнинг пайконларини ушлаб турмагунча (масжидда) ўтмаслигини буюрдилар.