حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مُرَّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضى الله عنه بِمَعْنَى عُثْمَانَ . قَالَ أَوَمَا تَذْكُرُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ عَنِ الْمَجْنُونِ الْمَغْلُوبِ عَلَى عَقْلِهِ حَتَّى يُفِيقَ وَعَنِ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ وَعَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ " . قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَخَلَّى عَنْهَا سَبِيلَهَا .
Бизга Ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Жарир ибн Ҳозим Сулаймон ибн Меҳрондан, у Абу Забёндан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб айтди: Усмон ҳақидаги ривоят маъносида Али ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳунинг олдидан ўтиб кетилди. У деди: «Сен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Уч тоифадан қалам кўтарилди: ақли енгган жиннидан у ҳушига келгунча, ухловчидан у уйғонгунча ва боладан у балоғатга етгунча› деганини эсламайсанми?» Ҳалиги (Умар) деди: «Тўғри айтдинг». Шунда у (Али) унинг йўлини очиб қўйди (озод қилди).