حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ أَبِي فَرْوَةَ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ قَالاَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجْلِسُ بَيْنَ ظَهْرَىْ أَصْحَابِهِ فَيَجِيءُ الْغَرِيبُ فَلاَ يَدْرِي أَيُّهُمْ هُوَ حَتَّى يَسْأَلَ فَطَلَبْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَجْعَلَ لَهُ مَجْلِسًا يَعْرِفُهُ الْغَرِيبُ إِذَا أَتَاهُ - قَالَ - فَبَنَيْنَا لَهُ دُكَّانًا مِنْ طِينٍ فَجَلَسَ عَلَيْهِ وَكُنَّا نَجْلِسُ بِجَنْبَتَيْهِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ فَذَكَرَ هَيْئَتَهُ حَتَّى سَلَّمَ مِنْ طَرْفِ السِّمَاطِ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ . قَالَ فَرَدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр Абу Фарва Ҳамдонийдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарийрдан, у Абу Зар ва Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. Улар: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларининг орасида ўтирар эдилар, бегона киши келганида, сўрамагунча улардан қайси бири у киши эканини билолмасди. Шунда биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан у киши учун бегона киши келганида таниб оладиган бир ўрин қилишни илтимос қилдик. (Улар) деди: Биз у киши учун лойдан бир супача қурдик, у киши унга ўтирдилар, биз эса икки тарафида ўтирардик. Сўнг ушбу хабарга ўхшашини зикр қилди: Бир киши келиб қолди — унинг кўринишини таърифлади — то сафнинг четидан салом бергунгача. У: «Ассалому алайка, эй Муҳаммад» деди. (Улар) деди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (саломини) қайтардилар.