حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " بِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ " . أَوْ " بِئْسَ رَجُلُ الْعَشِيرَةِ " . ثُمَّ قَالَ " ائْذَنُوا لَهُ " . فَلَمَّا دَخَلَ أَلاَنَ لَهُ الْقَوْلَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَنْتَ لَهُ الْقَوْلَ وَقَدْ قُلْتَ لَهُ مَا قُلْتَ . قَالَ " إِنَّ شَرَّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ وَدَعَهُ - أَوْ تَرَكَهُ - النَّاسُ لاِتِّقَاءِ فُحْشِهِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Суфён, Ибн ал-Мункадирдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди, у деди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (киришга) рухсат сўради. Шунда у: «Қабиланинг энг ёмон ўғли» ёки «Қабиланинг энг ёмон кишиси» деди. Сўнг: «Унга рухсат беринглар» деди. Қачон у киргач, унга гапни юмшатди. Шунда Оиша: «Эй Расулуллаҳ, сен унга гапни юмшатдинг, ҳолбуки сен у ҳақида айтадиганингни айтган эдинг» деди. У: «Албатта Аллаҳ наздида Қиёмат кунида мартабаси энг ёмон киши шундай кишидирки, одамлар унинг ёмон сўзи (фаҳши)дан сақланиш учун уни тарк этадилар» деди.