4814-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَبْلَى بَلاَءً فَذَكَرَهُ فَقَدْ شَكَرَهُ وَإِنْ كَتَمَهُ فَقَدْ كَفَرَهُ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн ал-Жарроҳ, бизга Жарийр, у Аъмашдан, у Абу Суфёндан, у Жобирдан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Кимга бирор неъмат (ёки синов) етиб, уни зикр қилса, унга шукр қилган бўлади; агар уни яширса, уни инкор қилган (ношукрлик қилган) бўлади» дедилар.