4891-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَشِيطٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عَلْقَمَةَ، عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ رَأَى عَوْرَةً فَسَتَرَهَا كَانَ كَمَنْ أَحْيَا مَوْءُودَةً " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибнул Муборак, у Иброҳим ибн Нашитдан, у Каъб ибн Алқамадан, у Абул Ҳайсамдан, у Уқба ибн Омирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У дедилар: «Ким бир айб (уятли ҳолат)ни кўриб уни ёпса, у тириклайин кўмилган қизни тирилтиргандек бўлур», дедилар.