Сунани Абу Довуд — 4925-ҳадис

Одоб китоби · Қўшиқ ва най чалишнинг макруҳлиги

4925-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُطْعِمُ بْنُ الْمِقْدَامِ، قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ، قَالَ كُنْتُ رِدْفَ ابْنِ عُمَرَ إِذْ مَرَّ بِرَاعٍ يَزْمُرُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ أُدْخِلَ بَيْنَ مُطْعِمٍ وَنَافِعٍ سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى ‏.‏

Бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Мутъим ибнул-Миқдом ривоят қилди. У деди: Бизга Нофиъ ривоят қилди. У деди: Мен ибн Умарнинг орқасида (отда) эдим, шу вақт ней чалаётган чўпон ёнидан ўтдик. Сўнг шунга ўхшашни зикр қилди. Абу Довуд деди: Мутъим билан Нофиъ орасига Сулаймон ибн Мусо киритилган.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 4118-ҳадисКийим китоби

бизга Исо Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Умму Саламадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу ҳадисни хабар берди. Абу Довуд деди: Буни Ибн Ишоқ ва Айюб ибн Мусо Нофиъдан, у Сафийядан…

Сунани Абу Довуд, 4926-ҳадисОдоб китоби

Биз ибн Умар билан бирга эдик, у ней чалувчининг товушини эшитди. Сўнг шунга ўхшашни зикр қилди. Абу Довуд деди: Бу уларнинг энг мункаридир.

Сунани Насоий, 4588-ҳадисМолиявий муомалалар китоби

бизга Мусо ибн Нофиъ, Саид ибн Жубайрдан шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: мен бу ўринда буни шундай топдим.

Саҳиҳи Муслим, 7362-ҳадисФитналар ва қиёмат аломатлари

бизга Ҳотим — яъни Ибн Исмоил — Мусо ибн Уқбадан ривоят қилди; иккаласи Нофеъдан, у Ибн Умардан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди.

Сунани Абу Довуд, 1210-ҳадисСафардаги намоз ҳукмлари

мен буни ёмғирда бўлган деб ўйлайман. Абу Довуд деди: уни Ҳаммод ибн Салама Абу Зубайрдан шунга ўхшаш ривоят қилди. Яна Қурра ибн Холид Абу Зубайрдан ривоят қилиб деди: ‹Биз Табукка қилган сафаримизда›.

Саҳиҳул Бухорий, 3583-ҳадисПайғамбар ва саҳобалар фазилатлари

Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир хурмо устуни (жизъ)га суяниб хутба қилар эди. Мимбар ясаб олганида, унга (мимбарга) ўтди. Шунда (хурмо) устуни нола қилди (йиғлади). (Набий) унга…