حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ أَوْ خَيْبَرَ وَفِي سَهْوَتِهَا سِتْرٌ فَهَبَّتْ رِيحٌ فَكَشَفَتْ نَاحِيَةَ السِّتْرِ عَنْ بَنَاتٍ لِعَائِشَةَ لُعَبٍ فَقَالَ " مَا هَذَا يَا عَائِشَةُ " . قَالَتْ بَنَاتِي . وَرَأَى بَيْنَهُنَّ فَرَسًا لَهُ جَنَاحَانِ مِنْ رِقَاعٍ فَقَالَ " مَا هَذَا الَّذِي أَرَى وَسْطَهُنَّ " . قَالَتْ فَرَسٌ . قَالَ " وَمَا هَذَا الَّذِي عَلَيْهِ " . قَالَتْ جَنَاحَانِ . قَالَ " فَرَسٌ لَهُ جَنَاحَانِ " . قَالَتْ أَمَا سَمِعْتَ أَنَّ لِسُلَيْمَانَ خَيْلاً لَهَا أَجْنِحَةٌ قَالَتْ فَضَحِكَ حَتَّى رَأَيْتُ نَوَاجِذَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ривоят қилди, бизга Саъид ибн Абу Марям ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Айюб хабар берди. У деди: Менга Умора ибн Ғазийя ривоят қилдики, Муҳаммад ибн Иброҳим унга Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ёки Хайбар ғазотидан келди, унинг (Оишанинг) токчасида парда бор эди. Шамол эсиб, парданинг бир томонини кўтариб, Оишанинг ўйинчоқ қўғирчоқларини очиб қўйди. Шунда у: «Бу нима, эй Оиша?» деди. У: «Қизларим», деди. Ва улар орасида латтадан икки қаноти бор бир отни кўрди. У: «Уларнинг ўртасида кўраётган бу нима?» деди. У: «От», деди. У: «Унинг устидаги бу нима?» деди. У: «Икки қанот», деди. У: «Икки қанотли отми?» деди. У: «Сулаймоннинг қанотли отлари бўлганини эшитмаганмисиз?» деди. (Оиша) деди: Шунда у озғиз тишлари кўрингунча кулди.