حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَزَوَّجَنِي وَأَنَا بِنْتُ سَبْعِ سِنِينَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ أَتَيْنَ نِسْوَةٌ - وَقَالَ بِشْرٌ فَأَتَتْنِي أُمُّ رُومَانَ - وَأَنَا عَلَى أُرْجُوحَةٍ فَذَهَبْنَ بِي وَهَيَّأْنَنِي وَصَنَعْنَنِي فَأُتِيَ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَنَى بِي وَأَنَا ابْنَةُ تِسْعٍ فَوَقَفَتْ بِي عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ هِيهْ هِيهْ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَىْ تَنَفَّسَتْ - فَأُدْخِلْتُ بَيْتًا فَإِذَا فِيهِ نِسْوَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقُلْنَ عَلَى الْخَيْرِ وَالْبَرَكَةِ . دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي الآخَرِ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Бишр ибн Холид ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди. Улар иккаласи: Бизга Ҳишом ибн Урва отасидан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени етти ёшли қизча эканимда никоҳлаб олди. Мадинага келганимизда ёнимга аёллар келди — Бишр эса: Ёнимга Умму Руумон келди, деди — мен эса салинчакда эдим. Улар мени олиб кетиб, тайёрлаб, безадилар. Сўнг мени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига олиб келишди, у мен билан тўққиз ёшли қизча эканимда қовушди. Улар мени эшик олдида тўхтатдилар. Мен: «Ҳиҳ, ҳиҳ», дедим — Абу Довуд деди: Яъни нафас олди — сўнг бир уйга киритилдим, унда ансорлардан аёллар бор эди. Улар: «Яхшилик ва баракат ила», дедилар. Икковининг ҳадиси бир-бирига аралашиб кетди.