حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ نُوحٍ - عَنْ عُمَرَ بْنِ جَابِرٍ الْحَنَفِيِّ، عَنْ وَعْلَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَثَّابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَلِيٍّ، - يَعْنِي ابْنَ شَيْبَانَ - عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ بَاتَ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَيْسَ لَهُ حِجَارٌ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Солим — яъни ибн Нуҳ — Умар ибн Жобир ал-Ҳанафийдан, у Ваъла ибн Абдурраҳмон ибн Вассобдан, у Абдурраҳмон ибн Алийдан — яъни ибн Шайбондан — у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким девори (тўсиғи) бўлмаган уйнинг томида тунаб қолса, ундан зимма (ҳимоя) кўтарилибди.»