حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا آنِفًا " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلاَثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلَ " .
Бизга ал-Қаънабй Моликдан, у Нуъайм ибн Абдуллаҳ ал-Мужмирдан, у Али ибн Яҳё аз-Зурақийдан, у отасидан, у Рифўа ибн Рофиъ аз-Зурақийдан ривоят қилди. У деди: Бир куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ортида намоз ўқиётган эдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъдан бошини кўтарганида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ортидаги бир киши: «Аллаҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир — кўп, покиза, муборак ҳамд» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоздан чиққач, деди: «Ҳозир буни сўзлаган ким эди?» Бас, у киши деди: «Мен, эй Расулуллаҳ.» Бас, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен ўттиз учдан ортиқ малоикани кўрдимки, улар қайсиси уни аввал ёзиб олишга шошилардилар.»