حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ ابْنِ جَابِرٍ، وَسَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْعَلاَءِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ عُبَادَةَ، نَحْوَ حَدِيثِ الرَّبِيعِ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالُوا فَكَانَ مَكْحُولٌ يَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ سِرًّا . قَالَ مَكْحُولٌ اقْرَأْ بِهَا فِيمَا جَهَرَ بِهِ الإِمَامُ إِذَا قَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسَكَتَ سِرًّا فَإِنْ لَمْ يَسْكُتِ اقْرَأْ بِهَا قَبْلَهُ وَمَعَهُ وَبَعْدَهُ لاَ تَتْرُكْهَا عَلَى حَالٍ .
Бизга Алий ибн Саҳл ар-Ромлий ривоят қилди, бизга ал-Валид ривоят қилди, у Ибн Жобирдан, Саид ибн Абдулазиздан ва Абдуллаҳ ибн ал-Алодан, улар Макҳулдан, у Убодадан, ар-Раби ибн Сулаймон ҳадисига ўхшаш ривоят қилди. Улар айтдилар: «Макҳул шом (мағриб), хуфтон ва субҳ (бомдод)да ҳар бир ракатда Фотиҳатул-Китобни махфий (овоз чиқармасдан) қироат қилар эди.» Макҳул айтди: «Имом Фотиҳатул-Китобни қироат қилиб, махфий (жим) турса, жаҳрий қилинган (намоз)да уни шу (жим туриш) пайтида қироат қил. Агар жим турмаса, уни имомдан олдин, у билан бирга ва ундан кейин қироат қил, ҳеч ҳолатда уни тарк қилма.»