حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، وَأَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَيَقْرَأُ وَهْوَ جَالِسٌ، فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ نَحْوٌ مِنْ ثَلاَثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَهَا وَهْوَ قَائِمٌ، ثُمَّ يَرْكَعُ ثُمَّ يَسْجُدُ، يَفْعَلُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ، فَإِذَا قَضَى صَلاَتَهُ نَظَرَ، فَإِنْ كُنْتُ يَقْظَى تَحَدَّثَ مَعِي، وَإِنْ كُنْتُ نَائِمَةً اضْطَجَعَ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абдуллаҳ ибн Язид ва Умар ибн Убайдуллаҳнинг озоди Абун-Назрдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у онамизнинг онаси Оиша розияллаҳу анҳодан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирган ҳолда намоз ўқир, ўтирган ҳолда қироат қилар эдилар. Қироатидан тахминан ўттиз ёки қирқ оят қолганда, туриб уни тик турган ҳолда ўқир, сўнг руку қилар, сўнг сажда қилар эдилар, иккинчи ракатда ҳам шундай қилар эдилар. Намозини тугатгач, қарар эдилар: агар мен уйғоқ бўлсам, мен билан гаплашар, агар ухлаб ётган бўлсам, ёнбошлар эдилар.