حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَةِ اللَّيْلِ جَالِسًا، حَتَّى إِذَا كَبِرَ قَرَأَ جَالِسًا، فَإِذَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنَ السُّورَةِ ثَلاَثُونَ أَوْ أَرْبَعُونَ آيَةً قَامَ فَقَرَأَهُنَّ ثُمَّ رَكَعَ.
Муҳаммад ибн Мусанно бизга айтди: Яҳё ибн Саъид бизга айтди, Ҳишомдан: Отам менга хабар берди, Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кечаси намозининг бирор қисмида ўтирган ҳолда қироат қилганини кўрмадим, токи кексаргунларинча. (Кексарганларида) ўтирган ҳолда қироат қилар, сурадан ўттиз ёки қирқ оят қолганида туриб уларни ўқир, сўнг руку қилар эдилар.