حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَرْثَدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيَّ، قَالَ أَتَيْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيَّ فَقُلْتُ أَلاَ أُعْجِبُكَ مِنْ أَبِي تَمِيمٍ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْمَغْرِبِ. فَقَالَ عُقْبَةُ إِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قُلْتُ فَمَا يَمْنَعُكَ الآنَ قَالَ الشُّغْلُ.
Абдуллаҳ ибн Язид бизга айтди: Саъид ибн Абу Айюб бизга айтди: Язид ибн Абу Ҳабиб менга айтди: Мен Марсад ибн Абдуллаҳ Язанийни эшитди: У деди: Мен Уқба ибн Омир Жуҳанийнинг олдига келиб: ‹Абу Тамимнинг ишидан ҳайратланмайсизми — у шом намозидан олдин икки ракат ўқийди› дедим. Уқба: ‹Биз уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида қилар эдик› деди. Мен: ‹Ҳозир сени нима тўсяпти?› дедим. У: ‹Машғуллик (банд бўлишимиз)› деди.