حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ أَسْوَدَ ـ رَجُلاً أَوِ امْرَأَةً ـ كَانَ يَقُمُّ الْمَسْجِدَ فَمَاتَ، وَلَمْ يَعْلَمِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمَوْتِهِ فَذَكَرَهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ " مَا فَعَلَ ذَلِكَ الإِنْسَانُ ". قَالُوا مَاتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " أَفَلاَ آذَنْتُمُونِي ". فَقَالُوا إِنَّهُ كَانَ كَذَا وَكَذَا قِصَّتَهُ. قَالَ فَحَقَرُوا شَأْنَهُ. قَالَ " فَدُلُّونِي عَلَى قَبْرِهِ ". فَأَتَى قَبْرَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ.
Муҳаммад ибн Фазл бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Собитдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Бир қора (танли) — эркак ёки аёл — масжидни супурар эди. У вафот этди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг вафотини билмадилар. Бир кун у зот уни эслаб: «Ўша инсон нима бўлди?» дедилар. Улар: ‹Вафот этди, ё Расулуллаҳ› дедилар. У зот: «Нега менга билдирмадингиз?» дедилар. Улар: ‹У шундай-шундай (арзимас) эди› деб унинг қиссасини (айтди). У (рови) деди: Улар унинг ишини паст (арзимас) санади. У зот: «Менга унинг қабрини кўрсатинг» дедилар. Сўнг унинг қабрига келиб, унга намоз ўқиди.