حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ مَرُّوا بِجَنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَجَبَتْ ". ثُمَّ مَرُّوا بِأُخْرَى فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ " وَجَبَتْ ". فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ مَا وَجَبَتْ قَالَ " هَذَا أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ خَيْرًا فَوَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ، وَهَذَا أَثْنَيْتُمْ عَلَيْهِ شَرًّا فَوَجَبَتْ لَهُ النَّارُ، أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الأَرْضِ ".
Одам бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Абдулазиз ибн Суҳайб бизга айтди: Мен Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Улар бир жаноза ёнидан ўтди ва уни яхшилик билан мақтади. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Вожиб бўлди» дедилар. Сўнг бошқаси ёнидан ўтдилар ва уни ёмонлик билан (ёмон деб) тилга олди. У зот: «Вожиб бўлди» дедилар. Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу: ‹Нима вожиб бўлди?› деди. У зот: «Бу (биринчи)ни сиз яхшилик билан мақтадингиз, унга жаннат вожиб бўлди. Бу (иккинчи)ни сиз ёмонлик билан (ёмон деб) тилга олдингиз, унга дўзах вожиб бўлди. Сизлар ер юзида Аллаҳнинг гувоҳларисиз» дедилар.