حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ هِشَامٍ، وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، يَحْيَى بْنُ أَبِي زَكَرِيَّاءَ عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَتَعَذَّرُ فِي مَرَضِهِ " أَيْنَ أَنَا الْيَوْمَ أَيْنَ أَنَا غَدًا " اسْتِبْطَاءً لِيَوْمِ عَائِشَةَ، فَلَمَّا كَانَ يَوْمِي قَبَضَهُ اللَّهُ بَيْنَ سَحْرِي وَنَحْرِي، وَدُفِنَ فِي بَيْتِي.
Исмоил бизга айтди: Сулаймон менга айтди, Ҳишомдан; ва менга Муҳаммад ибн Ҳарб айтди: Абу Марвон Яҳё ибн Абу Закариё бизга айтди, Ҳишомдан, у Урвадан, у Оишадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз касалида: «Бугун мен қаердаман? Эртага мен қаердаман?» деб (Оишанинг кунини) интизорлик билан кутиб, узр айтар эдилар. Менинг куним бўлганида, Аллаҳ у зотнинг жонини менинг (кўкрак) билан иягим орасида олди ва у менинг уйимда дафн қилинди.