حَدَّثَنَا فَرْوَةُ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، لَمَّا سَقَطَ عَلَيْهِمُ الْحَائِطُ فِي زَمَانِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ أَخَذُوا فِي بِنَائِهِ، فَبَدَتْ لَهُمْ قَدَمٌ فَفَزِعُوا، وَظَنُّوا أَنَّهَا قَدَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَا وَجَدُوا أَحَدًا يَعْلَمُ ذَلِكَ حَتَّى قَالَ لَهُمْ عُرْوَةُ لاَ وَاللَّهِ مَا هِيَ قَدَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا هِيَ إِلاَّ قَدَمُ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ.
Фарва бизга айтди: Али бизга айтди, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан: Валид ибн Абдул-Малик замонида уларга девор қулаб тушганида, улар уни қуришга киришди, уларга бир оёқ (қадам) кўринди. Улар қўрқиб, уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оёғи деб ўйлади, буни биладиган ҳеч кимни топмадилар, ҳатто Урва уларга: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг оёғи эмас, бу фақат Умар розияллаҳу анҳунинг оёғидир› деди.