1391-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жаноза китоби
وَعَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا أَوْصَتْ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهما ـ لاَ تَدْفِنِّي مَعَهُمْ وَادْفِنِّي مَعَ صَوَاحِبِي بِالْبَقِيعِ، لاَ أُزَكَّى بِهِ أَبَدًا.
Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У Абдуллаҳ ибн Зубайр розияллаҳу анҳумага васият қилди: ‹Мени улар (Набий ва шериклари) билан дафн қилма, балки мени Бақиъда ўз (аёл) шерикларим билан дафн қил, мен у (шараф) билан абадий покланмай (мадҳ этилмай)› деди.