حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَعْبَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ حَارِثَةَ بْنَ وَهْبٍ الْخُزَاعِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " تَصَدَّقُوا، فَسَيَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ يَمْشِي الرَّجُلُ بِصَدَقَتِهِ فَيَقُولُ الرَّجُلُ لَوْ جِئْتَ بِهَا بِالأَمْسِ لَقَبِلْتُهَا مِنْكَ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلاَ حَاجَةَ لِي فِيهَا ".
Али ибн Жаъд бизга айтди: Шуъба бизга хабар берди: Маъбад ибн Холид менга хабар берди: У деди: Мен Ҳориса ибн Ваҳб Хузоий розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитди: «Тасаддуқ қилинг, чунки сизларга бир замон келади-ки, киши садақаси билан (уни бергани) юради, сўнг киши (уни таклиф қилинган киши): ‹Агар буни кеча келтирган бўлганингда, мен уни сендан қабул қилар эдим, аммо бугун менинг унга ҳожатим йўқ› дейди» дедилар.