وَقَالَ أَبَانُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ دِينَارٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مَعَهَا أَخَاهَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ، فَأَعْمَرَهَا مِنَ التَّنْعِيمِ، وَحَمَلَهَا عَلَى قَتَبٍ. وَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ شُدُّوا الرِّحَالَ فِي الْحَجِّ، فَإِنَّهُ أَحَدُ الْجِهَادَيْنِ.
Абон деди: Молик ибн Динор бизга айтди, Қосим ибн Муҳаммаддан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан бирга биродари Абдурраҳмонни юборди, у (Абдурраҳмон) унга Танъимдан умра қилдирди ва уни эгарсиз туя (ёғоч эгар)да олиб борди. Умар розияллаҳу анҳу: ‹Ҳаж учун йўл (асбобини) боғлаб (тайёрлаб) чиқинг, чунки у икки жиҳоддан биридир› деди.