حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُوَيْدٍ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي عَمْرٍو، مَوْلَى الْمُطَّلِبِ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، مَوْلَى وَالِبَةَ الْكُوفِيُّ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ دَفَعَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ فَسَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَاءَهُ زَجْرًا شَدِيدًا وَضَرْبًا وَصَوْتًا لِلإِبِلِ فَأَشَارَ بِسَوْطِهِ إِلَيْهِمْ وَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَإِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِالإِيضَاعِ ". أَوْضَعُوا أَسْرَعُوا. خِلاَلَكُمْ مِنَ التَّخَلُّلِ بَيْنَكُمْ، وَفَجَّرْنَا خِلاَلَهُمَا. بَيْنَهُمَا.
Саъид ибн Абу Марям бизга айтди: Иброҳим ибн Сувайд бизга айтди: Амр ибн Абу Амр — Мутталибнинг чўриси — менга айтди: Саъид ибн Жубайр — Волиба(қабиласи)нинг чўриси, Куфалик — менга хабар берди: Ибн Аббос розияллаҳу анҳума менга айтди-ки, у Арафа куни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан (Арафадан) қайтди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ортида қаттиқ бақириш, уриш ва туяларнинг овозини эшитди. У зот қамчиси билан уларга ишора қилиб: «Эй одамлар, сокинлик (осойишталик) тутинг, чунки яхшилик шошилишда (тез ҳайдашда) эмас» дедилар. ‹Авзау› — шошилди (дегани). ‹Хилолакум› — орангиздан ўтиш (кириш)дан. ‹Ва фажжарно хилолаҳума› — у иккиси орасидан (дегани).