Саҳиҳул Бухорий — 1711-ҳадис

Ҳаж китоби · Минода Расулуллаҳ сўйган жойда сўйиш

1711-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يَبْعَثُ بِهَدْيِهِ مِنْ جَمْعٍ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ، حَتَّى يُدْخَلَ بِهِ مَنْحَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ حُجَّاجٍ فِيهِمُ الْحُرُّ وَالْمَمْلُوكُ‏.‏

Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Анас ибн Иёз бизга айтди: Мусо ибн Уқба бизга айтди, Нофиъдан: Ибн Умар розияллаҳу анҳума ҳадясини Жамъ(Муздалифа)дан — кечанинг охирида — юборар эди, ҳатто у (ҳадя) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўйиш жойига — ичида озод ва қул бўлган ҳожилар билан бирга — киритилар эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1799-ҳадисУмра китоби

Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Маккага чиқса, Шажара масжидида намоз ўқир, қайтса, Зул-Ҳулайфада — водий ўртаси(ботги)да — намоз ўқир ва тонг…

Саҳиҳул Бухорий, 1574-ҳадисҲаж китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Зу Тувода тонг отгунча тунди, сўнг Маккага кирди. Ибн Умар розияллаҳу анҳума (ҳам) шундай қилар эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1769-ҳадисҲаж китоби

Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У (Маккага) келса, Зу Тувода тунар, ҳатто тонгга чиқгач, кирар эди, ва у нафр қилса (қайтса), Зу Туводан ўтар ва унда тонг отгунча тунар эди, ва у Набий…

Саҳиҳи Муслим, 3168-ҳадисҲаж китоби

ки, Ибн Умар таҳсиб (Ҳасбада тунаш)ни суннат деб биларди ва Нафр куни Зуҳрни Ҳасбада ўқирди. Нофиъ деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва ундан кейинги халифалар Ҳасбада (тунаб) тушганлар.

Саҳиҳул Бухорий, 972-ҳадисИкки ҳайит намози

Нофиъдан, у Ибн Умардан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам учун Фитр ва Наҳр куни олдиларига найза (ҳарба) санчиб қўйилар, сўнг намоз ўқир эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 494-ҳадисНамоз китоби

Нофиъдан, у Ибн Умардан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳайит куни чиқсалар, найза (ҳарба) келтиришни буюрардилар, у олдиларига санчиб қўйиларди, у зот унга (қаратиб) намоз ўқирдилар, одамлар эса орқаларида…