حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يَبْعَثُ بِهَدْيِهِ مِنْ جَمْعٍ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ، حَتَّى يُدْخَلَ بِهِ مَنْحَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ حُجَّاجٍ فِيهِمُ الْحُرُّ وَالْمَمْلُوكُ.
Иброҳим ибн Мунзир бизга айтди: Анас ибн Иёз бизга айтди: Мусо ибн Уқба бизга айтди, Нофиъдан: Ибн Умар розияллаҳу анҳума ҳадясини Жамъ(Муздалифа)дан — кечанинг охирида — юборар эди, ҳатто у (ҳадя) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўйиш жойига — ичида озод ва қул бўлган ҳожилар билан бирга — киритилар эди.