1738-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ. فَذَكَرَ الْحَدِيثَ. تَابَعَهُ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
Ишоқ бизга айтди: Яъқуб ибн Иброҳим бизга хабар берди: Отам бизга айтди, Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан: Исо ибн Талҳа ибн Убайдуллаҳ менга айтди: У Абдуллаҳ ибн Амр ибн Ос розияллаҳу анҳумани шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз туяси устида (хутба учун) турди — сўнг ҳадисни зикр қилди. Унга Маъмар Зуҳрийдан (ривоят қилиб) мутобаат қилди.