حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ النَّاسَ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ. أَىُّ يَوْمٍ هَذَا ". قَالُوا يَوْمٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَأَىُّ بَلَدٍ هَذَا ". قَالُوا بَلَدٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَأَىُّ شَهْرٍ هَذَا ". قَالُوا شَهْرٌ حَرَامٌ. قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا ". فَأَعَادَهَا مِرَارًا، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ " اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهَا لَوَصِيَّتُهُ إِلَى أُمَّتِهِ ـ " فَلْيُبْلِغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ، لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Яҳё ибн Саъид менга айтди: Фузайл ибн Ғазвон бизга айтди: Икрима бизга айтди, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қурбонлик куни одамларга хутба қилиб: «Эй одамлар, бу қайси кун?» дедилар. Улар: ‹Ҳаром (ҳурматли) кун› деди. У зот: «Бу қайси шаҳар?» дедилар. Улар: ‹Ҳаром шаҳар› деди. У зот: «Бу қайси ой?» дедилар. Улар: ‹Ҳаром ой› деди. У зот: «Бас, албатта сизларнинг қонларингиз, молларингиз ва обрў(эҳтиром)ларингиз — бу кунингиздек, бу шаҳарингизда, бу ойингизда (ҳурматли бўлганидек) — сизларга ҳаром (таажжуб қилинган)дир» дедилар. Буни бир неча марта такрорлади, сўнг бошини кўтариб: «Аллаҳим, етказдимми? Аллаҳим, етказдимми?» дедилар. Ибн Аббос розияллаҳу анҳума деди: Жоним қўлида бўлган зотга қасамки, бу унинг умматига васияти (эди) — «Ҳозир бўлган (киши) йўқ (ғойиб)га етказсин, мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнини урадиган кофирлар(га айланиб) қайтмангиз».